Marcel’s Blackpool memories

Het dagboek van Marcel Verbakel 

De Blackpool Magic Convention 2026. Met meer dan 4.000 goochelaars, shows, lezingen, heel veel dealers en goochelvrienden weer ontmoeten en nieuwe maken. Hoofdredacteur Marcel Verbakel deed verslag op de NMU socials en iedere ochtend op zijn eigen socials. John Van Der Lely op ‘zijn’ Facebookgroep Goochelaars. Twee verschillende verslagen, twee uiteenlopende meningen waarom soms een act of lezing goed of minder goed is of helemaal niets. Iedereen kijkt en oordeelt op een andere manier. En juist dat maakt onze goochelkunst zo boeiend. Lees mee en bekijk de foto’s en video’s van een aantal acts alsof je er zelf bij was. De eerste video is een compilatie waarmee het laatste gala werd afgesloten.

Woensdag

Om 6.40 uur kwam de taxi van John Van Der Lely voorrijden. Bij aankomst in de middag in Manchester had Jeffrey de Lange voor 16 personen weer een busje geregeld (top mannen!). In de middag de kaart ophalen bij de registratie desk en ’s avonds eten met een grote groep. Altijd leuk want je weet dat je elkaar op de conventie zelf soms niet meer tegenkomt. ’s Avonds naar ‘The Ruskin’. De kroeg waar het dag en nacht altijd druk is met goochelaars. Jammen, ontmoeten en drinken dus!

Donderdag

Yesss, vandaag is het echt begonnen. De Blackpool Magic Convention met meer dan 4.000 liefhebbers van de goochelkunst!

Vanmorgen gelijk, na een ‘beans & eggs’ ontbijt om 8.30 uur, even op bezoek bij de registration desk om stroopwafels af te geven voor de vrijwilligers en bij bevriende dealers. Dat is inmiddels traditie. En dan: let the magic begin!

De eerste lezing is van Dave Loosley. Een inspirerende lezing over creativiteit en wat je met veel bestaande effecten en trucs anders kunt doen. ‘In the box’ denken noemt hij het. Ik heb hem gevraagd naar o.a. onze Goochelclub Rotterdam te komen, dat krijgt hopelijk een vervolg.

In de middag de close-up show met o.a. de Fransman Bébel. Geweldig wat hij met kaarten kan. Ik zat op de tweede rij en knipperde geen moment met mijn ogen maar toch was het iedere keer; hoe dan?

Daarna nog een lezing meegemaakt van Wayne Fox (natuurlijk met zonnebril) en Dana Daniels. Zijn lezing ging over het bouwen van een personality en de kracht van muziek. Hij is een comedy magician en treedt/trad veel op met zijn papegaai Luigi die ‘een helderziende’ gave heeft. Geen nieuw verhaal maar het zet je aan het denken over je eigen ‘stage personality’. Ik ben wel heel benieuwd naar zijn eigen show.

Eten schoot er vanavond bij in want Hans Klok met zijn show “Face the Future’ stond om 18.30 uur al geprogrammeerd. En dat was ge-wel-dig. Eén grote vrachtwagen met ledschermen en licht én een vrachtwagen met illusies stonden hier op maandag al geparkeerd om op te bouwen. Ontzettend knap hoe hij met zijn Diva’s of Magic, partner Dan, Justin en crew een show neerzet waar twee keer een staande ovatie voor werd gegeven. Op de socials louter positieve reacties en verbazing waarom hij niet in de allergrootste zaal was geprogrammeerd.

 

John Van Der Lely tipte mij om naar Rob Zabrecky te gaan die verkoos ik boven de headliner van de avond Jack Rhodes die in de allergrootste ‘Opera House’ zaal stond. Toen ik daar eenmaal zat kreeg ik de tip van Sudesh Roman om echt naar Jack Rhodes te gaan. Toch maar gedaan. Ik was daar wél enthousiast over en dan vooral over de interactie tussen Jack en de andere (zelfde) Jack die iedere keer op het grote scherm achter hem verscheen en commentaar leverde op de Jack die op het podium stond. Dat zat echt knap in elkaar en exact getimed (naschrift de volgende dag zag ik dat Jack het licht, geluid, video allemaal zelf instart met de app van Solo. Wat een technische mogelijkheden allemaal… (check solosfx.com).

Vrijdag

En vandaag? Ik verheug me op ’the family entertainer of the year competition’ en het gala gepresenteerd door buikspreker Max Fulham. Verder vraag ik aan het ontbijt mijn ‘persoonlijk adviseur’ en goochelvriend John Anders om wat tips. Let’s do this! We zijn wel wat verdrietig want de vlucht van Sander van Veldhoven is uitgesteld door het slechte weer in Nederland.

Begonnen met een rondje dealers en extra blijven hangen bij Solo. Een high-tech bedrijf waardoor je als artiest letterlijk door één druk op de knop audio, video en licht kan bedienen. Jack Rhodes (die van het gala gisteren) werkt ermee. Niets voor mij dit maar dat is met veel meer hier, maar goed om te weten wat allemaal mogelijk is.

De eerste lezing was met Robin de Ville, winnaar van ‘The One’ vorig jaar. In het begin ging hij als ‘Mister Blue’ in gesprek met ‘Mister Red’ die op de het scherm verscheen (characters in zijn FISM act). Robin kwam met een aantal aandachtspunten om een act te bouwen waarbij de hamvraag is: wie wil je zijn en hoe creëer je daarmee onderscheid. Een originele opzet van de lezing.

 

Eerder weggegaan om op tijd bij The Family Entertainer Competition te zijn. Eigenlijk herinner ik me niet zo heel veel meer van de acts. De grote overeenkomst was: veel interactie en daarmee schreeuwende kinderen en dat lijkt een basisvoorwaarde. Bekijk het filmpje maar van de kids op mijn Facebook. Ik hoop dat Magic Phil gaat winnen met een leuke ‘Jack in the box’ act maar het zou ook zomaar de hyper- hyperactieve Flip (Ripley) uit Engeland kunnen zijn.

‘s Middags naar de lezing van de altijd sympathieke Vinny Sagoo. Ik koop ieder jaar wel een paar trucs bij hem. Dit jaar heeft hij zijn levenswerk uitgebracht in een prachtig boek met de titel ‘My head hurts’. Voor mij schreef hij erin ‘…and now my headache hurts you’. Ik ga het met veel plezier meemaken.

 

De eerste avondshow was met Dana Daniels uit Amerika. Comedy magic met een grapdichtheid van 100 op de schaal van 100. Wat was dat goed! Zijn papegaai Luigi had hij niet meegenomen maar wel duif Davy(?) ‘gevangen’ in een mistroostige garage in Blackpool, aldus Dana. Ook deze duif bleek gedachten te kunnen lezen en voorspellen. Hilarisch, hoe verzin je het, check eens een YouTube filmpje van hem!

 

De galashow was weer geweldig. Niet alleen door buikspreker Max Fulham maar ook de geweldige jongleur Zuka uit Argentinië met drie armen. Daar zaten en zitten heel veel trainingsuren in.

 

 

 

 

Het schimmenspel wat we van vroeger kennen van een simpel konijntje is voor de Italiaan Matteo Fraziano ver verleden tijd. Elton John, Queen, Elvis Presley, The Beatles zijn nu de helden van zijn schimmenspel. Maar omdat er zo’n 2.811 goochelaars in de zaal zaten creëerde hij ook met zijn 2 handen en 10 vingers en wat special props Shin Lim, Juan Tamariz en Penn & Teller.

 

Solange Kardinaly uit Portugal, quick change in combi met manipulatie is echt van deze tijd maar de goochelaars die nu in Blackpool zijn gaan zondag in het gala zien waarom Léa Kyle wereldkampioen is geworden want dat is echt next level in deze discipline. TapeFace (Nieuw-Zeeland) deed een hilarische variant op ‘The bullet catch’ maar dan met een speelgoedgeweer geladen met een sponsbal die hij ving in zijn honkbalhandschoen. Dat klinkt leuk maar is het ook, zeker live, als je even zijn compilatiereel van American’s Got Talent bekijkt.

 

Manipulatiekunst met een grote K was er van Artem Shchukin uit Rusland, die iedere keer zijn act weer beter maakt. Met bijna niets een grote zaal bespelen is uiterst knap.

 

De finale was voor manipulator Read Chang uit Zuid- Korea. Het stadium van kaarten en balletjes manipuleren heeft hij achter zich gelaten. Klokken, pijpen zelfs boeken verschijnen en verdwijnen. On-be-grijpelijk.

Zaterdag

Natuurlijk, op deze derde dag alweer na een stevig ontbijt, wat dealers bezocht waaronder de sympathieke Danny Urbanus (check zijn act eens met de elastiekjes bij Penn & Teller) die een paar nieuwe trucs heeft uitgebracht.

 

 

In de middag naar de Opera House voor de talk van Rick Thomas. Vorig jaar dé headliner op het congres met zijn illusieshow ‘The Mansion of Dreams’. Hij wist de zaal te boeien met zijn visie op magie en gaf een aantal mooie inzichten mee. Eén ervan was; ‘don’t disturb the dreams of others’ of ‘ Practice magic makes perfect, practice perfect magic makes more perfect’ oftewel verzamel de goede mensen om je heen om je te ontwikkelen.

De lezing van mentalist Banachek was tot op de 600e stoel bezet. Af en toe kwam er een stoeltje vrij en dat ging gelukkig verrassend snel. Het meest wat en hoe hij het doet past niet zo bij mij, denk ik. Maar het inspireert mij, daar is deze conventie ook voor.

Daarna door naar de lezing van Matteo Fraziano. Ik was gisterenavond in de gala heel enthousiast over zijn schimmenspel act. Ik was ‘really impressed’ over hoe deze jonge- en sympathie alleskunner vertelde over het ambacht en ook hoe hij zijn magic skills combineert met het meer klassieke schaduwspel.

Daarna gelijk door voor een eigen interview met James Harington (Engeland) en Marina Liani (Oekraïne). Het duo (ook naast het podium) Mind2Mind, wereldkampioen mentalisme. Top dat professioneel fotograaf Devin Meijer (License to Capture) en (nog niet professioneel) goochelaar Olivier Henning meegingen om het voor mij vast te leggen. Zoals bij ieder interview kies ik voor een creatieve insteek. Dit keer met oogmaskers met daar afbeeldingen op van het Dubai Miracle Centre (zij wonen in Dubai). Daar zijn de vragen dan weer op gebaseerd. Dat gaat vast weer een mooi verhaal worden binnenkort in de Informagie en Escamoteur.

 

 

De avond sloot ik af in The Opera House met plaats voor 2.812 goochelaars, met de competitie ‘The One’. Je weet niet wie er mee doen maar de winnaar gaat naar huis met geen 10 geen 20 maar 30.000! pond en een trip naar Las Vegas. En dat was terecht Laurent Piron, een eerdere Grand Prix winnaar uit België met alweer een variatie op zijn oorspronkelijke ‘Paperball’ act. Lees meer over ‘The One’ in het verslag van John Van Der Lely.

Zondag

Vandaag (koop) zondag, de laatste dag alweer. Op mijn shoplist een paar trucs van goochelaars die me een berichtje hadden gestuurd. Dus de dag begint bij de dealers natuurlijk. Shoppen voor anderen en zelf op zoek naar een ‘bijzondere’ Sharpie waar ik hier verder niets over wil schrijven.

De eerste lezing was van Charlie Caper. Ik kende hem nog niet (net als vele anderen artiesten) maar ga zeker meer van deze straatartiest bekijken. Ook hij maakte duidelijk dat je gewoon heel veel meters moet maken om iets te kunnen bereiken en de regels van de ‘straat’  te begrijpen. Sterk was de uitspraak ‘pack big, play small’ waarmee hij bedoelde: denk anders, doe anders, kom met iets unieks.

De lezing van Yann Frisch was ‘outstanding’. Hij nam mij mee in zijn act waarmee hij wereldkampioen werd in 2012. Zijn oorspronkelijke vertrekpunt was simpel (en gelijk de kracht) bal, beker en water in gezicht gooien. Dat is hij gaan uitbouwen tot een wereld act. Alle bewegingen die hij maakt om bekers en ballen te pakken zijn logisch en natuurlijk en licht hij toe. Een act zonder muziek maar geen silent act maar ‘sound act’. Het geluid van ploffende ballen, rollende bekers, gehoest, getik op de tafel maakt het ijzersterk. De kunst van het weglaten dus wat ik in meerdere lezingen ook hoor.

 

Jack Rhodes groeide in een paar jaar tijd uit tot een YouTube fenomeen. Vanuit zijn garage nam hij filmpjes op en vertelde in zijn lezing hoe je met minimale kosten deze er professioneel uit kunt laten zien. Alles wat hij deed en doet is gestructureerd en met een plan. Veel shows kijkt hij terug om weer te leren. En leren en verbeteren moet je continue anders sta je stil…en ga je het niet redden is zijn visie.

Van de laatste lezing van Zabrecky heb ik niet veel meegekregen. Ieder moment ging door mijn hoofd; ‘waarom ging je niet eten, is het niet een keer genoeg?’

‘s Avonds naar de show van Markobi. ‘The world champion magic of card’ en dat liet hij ook iedereen vaak weten. Komt dat arrogant over? Voor sommigen misschien wel (lees de post van John Van Der Lely op de Facebookgroep Goochelaars). Voor mij niet maar misschien ook wel omdat ik hem iets beter ken door mijn interview met hem wat je nu kunt lezen in de Informagie en het Benelux vakblad de Escamoteur.

Lees het interview met Markobi hier: https://www.nmumagic.nl/de-weg-naar-het-podium-met-markobi-2/

   
Aan alles komt een eind maar ook dit jaar weer ‘memorable’ met het gala gepresenteerd door Matt Edwards (Engeland). Stuk voor stuk geweldige acts waarmee een aantal wereldkampioen zijn geworden. Charlie Caper (Zweden), Norbert Ferré, Yann Frisch en Léa Kyle (Frankrijk) Artem Shchunk (Rusland), Yann Frisch en Mind2Mind (Engeland/Oekraïne).

 

It’s a wrap. Vier dagen Blackpool Magic Convention, awesome!

De 3 minuten compilatievideo aan het einde gaf mij het gevoel van: ‘wat ben ik bevoorrecht dat ik dit weer mocht beleven’ Volgend jaar weer? Ik hoop het!

Marcel Verbakel

Het dagboek van John van der Lely met hele andere belevenissen lees je hier: https://www.nmumagic.nl/johns-blackpool-memories/

Naschrift: Kijk onder de rubriek ‘interviews’ voor de verhalen met Markobi, Léa Kyle en Laurent Piron over hun weg naar het podium.