Het dagboek van John Van Der Lely
De Blackpool Magic Convention 2026. Met meer dan 4.000 goochelaars, shows, lezingen, heel veel dealers en goochelvrienden weer ontmoeten en nieuwe maken. John van der Lely deed verslag op de Facebook groep Goochelaars en Marcel Verbakel op zijn eigen socials. Twee verschillende verslagen, twee uiteenlopende meningen waarom soms een act of lezing goed of minder goed is of helemaal niets. Iedereen kijkt en oordeelt op een andere manier. En juist dat maakt onze goochelkunst zo boeiend. Lees mee en bekijk de video’s van een aantal acts of je er zelf bij was.
Donderdag
Gisteren, woensdag 18 februari zijn we aangekomen, een dag eerder dan normaal want dit jaar duurt de Convention geen 3 maar 4 dagen. De extra dag zouden we deels opvullen met een bezoek aan een gigantisch groot waterpark. Dat hadden meer mensen bedacht, het is hier kennelijk vakantie. Schouder aan schouder zijn we een paar keer het zwembad overgestoken en na een paar glijbaan-bezoekjes is een aantal van ons weer vertrokken. De ‘die hards’ bleven langer. Diverse groepjes hebben gezamenlijk gegeten, gezellig, de eerste avond lukt dat altijd nog wel. Daarna zijn de programma’s zo vol dat dit moeilijk wordt.
Nu, donderdag, begint het!! De zaal voor de eerste lecture van Matt Edwards (Britain’s Got Talent) was helaas al vol. Onze tweede keus, Damien O’Brien, gaat bijna beginnen. Na 10 minuten weggelopen, het was nauwelijks te verstaan, de man van de techniek liep nerveus heen en weer, wij gaven het na 10 minuten op.
De dealerruimtes zijn zoals altijd weer fantastisch, je komt om de paar minuten een bekend gezicht tegen en de demonstraties zijn geweldig om te zien. Nu zitten we klaar voor de eerste International Close Up show. Presentatie door John Archer, in de show Richard Sanders, Damien O’Brien, Bébel en Adrian Vega. Damien was nog steeds slecht te verstaan, was ook zeker niet geweldig, een hoop gerommel en gefrommel. Bébel! Een staande ovatie en wat een enorm verdiende staande ovatie! In een woord ongelofelijk wat we de afgelopen minuten hebben gezien, fantastisch.
Wat een pech voor Adrian Vega dat hij na Bébel kwam! Na hem lijkt alles simpel, zelfs een getekende kaart in een glazen flesje. Mooie act, zeker, maar na Bébel….
Richard Sanders toonde sleight of hand met een muntje en daarna een routine die leek op iets met een Brainwave deck dat de meesten herkenden en daardoor flauw was, maar vervolgens een onmogelijk einde… Vervolgens nog leuke dingen maar Bebél had echt als laatste gemoeten….
Het geluid werd gelukkig beter, nu nog zorgen dat de rest van de week de topcamera geen spiegelbeeld laat zien en dan is het top!!
Vrijdag deel 1
Na het ontbijt hebben we een behoorlijke tijd bij de dealers doorgebracht. Geweldig hoeveel bekende gezichten je steeds tegenkomt, ontzettend veel Nederlanders hier. Het aantal dealers dat elektronische gimmicks verkoopt groeit elk jaar, ook een aantal mentale trucs die gebruik maken van AI. Het wordt hierdoor steeds gekker maar het risico dat over een paar jaar iedereen denkt dat alle mentale acts elektronisch of AI zijn is onvermijdelijk.
Daarna aangeschoven bij de lecture van Robin Deville, de Mr. Red & Mr. Blue act. Een act die je jaar na jaar ziet verbeteren, ik ben fan. Ook in zijn lecture heeft hij heel veel video grapjes met/door zijn alter ego’s, heel leuk gedaan! De hele opbouw (zijn hele opbouw) van een act werd doorgenomen.
Quote to remember: wees origineel, maar niet tè…. Als je met iets komt dat al die honderden jaren niet gedaan is heeft dat waarschijnlijk een reden :-). Met andere woorden, het gevaar is niet het kopiëren zelf, maar in het niet verder gaan dan dat…
Ik zit in de zaal voor het tweede International close up gala, hosted by Paul Zenon. In de line up dit keer Tobias Dostal, Paul Gertner, Myung Joon Lee en Dean Lahan. Eén naam ken ik, de andere drie zeggen me niets maar ik laat me graag verbazen. Tobias bleek een 13 in een dozijn goochelaar, niet bijzonder. De volgende is Paul Gertner, meesterlijk bekerspel met ‘balls of steel’. Super geroutineerd. De derde is hier bekend van BGT, Dean Lahan. Hij heeft een handicap, hij mist namelijk vingers, het zijn korte stompjes. Een staande ovatie voor dit optreden, fantastisch! En niet alleen door het ontbreken van vingers echt ongelofelijk.
De laatste, uit Zuid-Korea, Myung Joon Lee, gewoon een soort Niels, maar dan uit Korea. Je zat je de hele tijd af te vragen of het nou echt fout ging of dat dit de bedoeling was… “F#CK!!!”…geweldig deze ACAAN. Hij sloot heel mooi af, dat was dan weer verwarrend.
Een hele leuke show dit!!
– het bleek echt fout te zijn gaan –
We zitten nu bij de lecture van Matt Edwards, de stuiterbal die we kennen van the golden buzzer bij BGT. Een hele vermakelijke maar weinig leerzame lezing, het is een hele enthousiaste verteller met leuke ideeën en benadrukte vooral dat je je als performer moet omringen door collega’s want daar wordt iedereen wijzer van. De truc met de schoenveter die hij deed was dan wel weer heel erg leuk. Na een onderbreking straks naar Bébel.
Vrijdag deel 2
In de show was Bébel geweldig, de lezing was een tegenvaller. We gingen er echt niet heen in de veronderstelling dat hij ons bruikbare dingen kon leren, maar we hadden wel de hoop een aantal mooie dingen te zien. Dat viel tegen, in de show kon hij zich goed redden in het Engels, in de lezing probeerde hij het niet. Iemand uit de zaal die zowel Engels als Frans sprak moest de tolk zijn. Dat was niet vol te houden, jammer.
Door de extra lange pauze konden we uitgebreid en op ons gemak eten, we waren ruim op tijd voor de avondshow. Die was gelukkig geweldig! De opening met balancing structures door een dame die niet in het programmaboekje stond, daarna Zuka die ogenschijnlijk met zijn schouder uit de kom op een bizarre manier stond te jongleren en vervolgens Artem Shchukin…. Wat een opening!
Max Fulham, de buikspreker, was heel actueel en messcherp. Hij presenteerde dit supergala met onder meer een hilarische act van Tape Face, quick change door Solange en een schaduw act door Matteo Fraziano. Als afsluiter de FISM-act van Read Chang uit Korea, waarbij een boek, een wekker en nog veel meer sneller dan je kunt knipperen verdwenen in pufjes rook. Echt genieten van zoveel moois, en het is pas dag 2.
Zaterdag deel 1
Na het ontbijt naar de dealers, er zijn ook nu, op dag drie, nog dealers die ik niet gezien heb. Schitterende dingen gezien! Nu zijn we aangeschoven voor de lezing van Adrian Vega, gisteren hebben we bij zijn dealerstand al een voorproefje gezien. Echt een geweldige lezing! Heel compleet, Adrian is zowel performer als creator maar ook een hele leuke verteller. Bruikbare dingen en leuke vondsten. Bij dit soort lezingen is het jammer dat de tijd zo snel gaat.
Nu naar Andy Clockwise, die we kennen van een oude YouTube video waarin hij Smash and Stab doet (waarna ik het jaren geleden direct gekocht heb) en van zijn deelname aan Family Entertainer of the Year een aantal jaar geleden, altijd grappig. We zitten in een zaaltje dat veel te klein is voor het aantal geïnteresseerden! Dat heeft de organisatie duidelijk onderschat!!
Weer een leuke lezing met onder meer een geinige Professors Nightmare, genaamd Clocky’s Dream en een klein mannetje dat minutenlang met een doosje heeft staan schudden.
Video van Andy Clockwise Smash & Stab! (alleen te bekijken op Youtube via deze link) -> https://www.youtube.com/watch?v=PLAYd1G8WsU
Zaterdag deel 2
De lezing van Myung Joon Lee, ik moet beginnen met het toegeven van een behoorlijke misser!
Na het zien van de close up show en een mislukte ACAAN dacht ik dat het bewuste onhandigheid was maar inmiddels weet ik beter. Hij had gisteren gewoon pech. Het blijkt een echte uitvinder en getalenteerde performer, hij geeft ook les in Korea. De lezing ging voornamelijk over manipulatie en zijn vindingen. Vervolgens dealerdemonstraties kijken en pauze tot de eerste avondshow.
De eerste 10 minuten van Pete Heat waren echt leuk, helaas duurde het een uur. Daarvan hebben we 35 minuten volgehouden. Jammer, gelukkig is vanavond ‘The One’. John Archer deed de presentatie, omdat er nergens een deelnemerslijst te vinden is schrijf ik de namen op zoals ik ze verstaan heb… sorry…. Fobius, 3 clowns met blauwe pruiken deden de vishaak act en eindigden met een voorspelling die in de laatste ballon zat.
Duwan Park bracht een Yann Frisch-achtige act op muziek, leuk, maar allemaal echt niet het niveau dat ‘The One’ andere jaren had. Daarna Johnny Delp, de oranje goochelaar, dat typetje vind ik persoonlijk erg kinderachtig dus daar kan ik niets positiefs over schrijven.
Vervolgens een onderhoudende act van Tobi Rudolph, een Duitser, leuke act met kaarten en ‘random’ instructies die het tot een leuk geheel maakten. Robin McKeith?? Mooie act met steeds een volledige blackout, een nieuw begin en een groeiende stapel propjes/wekkers? Mijn ogen zijn op die afstand niet scherp, de zaal reageerde heel enthousiast.
Toen Laurent Piron en was het eigenlijk al beslist. Het niveauverschil was zo groot dat de wedstrijd geen enkele spanning meer kende. Wat een idioot groot aantal verbeteringen blijken er te maken aan een act die in mijn ogen jaren geleden al helemaal àf was! Onbegrijpelijk wat een inventieve jongens! Super om te zien.
Filiberto Selvi kennen we van zijn verhalende wedstrijdact met aan het einde een verschijnende viool. Maar ook dit jaar kon hij niet van Laurent winnen. Rebecca Foil was geweldig om te zien maar magisch? Nee, eigenlijk niet.
De presentatie door John Archer was als altijd geweldig leuk, de £ 30.000 ging zoals voor niemand een verrassing was mee met Laurent Piron…
Zondag deel 1
Beetje uitgeslapen, uitgebreid ontbeten in een van de vele restaurants en vervolgens op ons gemak naar de dealers. We hebben een tijd gekeken bij de Belgische Giovanni Di Capelli die schitterende dingen van hout maakt. Van zijn chop cups tot zijn tafeltje, alles is verschrikkelijk netjes afgewerkt en hij kan er enthousiast over vertellen.
Na ons bezoek aan de dealers naar de lezing van Charlie Caper. Heerlijk geslapen….. dat lag vast niet aan Charlie, maar echt aan mij. Het lag waarschijnlijk toch niet aan mij!! De lezing van Yann Frisch was zo geweldig dat het geen moment bij me op is gekomen om mijn ogen dicht te doen. Wat een held, over werkelijk elke beweging is nagedacht en tot in het kleinste detail perfect uitgewerkt. En de hele act ziet eruit alsof het ter plekke bedacht en geïmproviseerd wordt, super om hierbij te kunnen zijn.
In de dealerruimte vervolgens een demonstratie gezien van hoever de elektronische hulpmiddelen al kunnen gaan. Misschien is ‘eng’ de juiste bewoording. We gunnen onszelf nu even pauze want tijdens de avondshow straks wil ik geen seconde missen. Onder meer Léa Kyle en Mind2Mind en als compère Matt Edwards.
Zondag deel 2
Na het eten naar Markobi, hoewel we hem de laatste keren dat we hem zagen vervelend vonden, misschien was dat nu anders…. NEE! Het was nog erger dan vorige keren, wat is die man vreselijk vervelend en arrogant, echt niet vol te houden.
Snel de zaal uit en naar Banacheck voor het laatste kwartier van zijn show. Mensen kwamen heel enthousiast de zaal uit, wij hebben alleen het eind gezien waarbij een aantal mensen hem mochten ‘neersteken’, met een goed gevoel voor drama verwisselde hij op het laatst gelukkig nog een enveloppe met een echt mes voor een fopmes zodat hij de show overleefde.
Pauze voor een drankje …
En als afsluiting een geweldige show, hoogtepunten voor mij waren de optredens van Yann Frisch en Léa Kyle, fantastisch!
Bedankt voor het lezen en de reacties iedereen. En ook bedankt voor de anderen die verslagen hebben gepost, geweldig om te lezen dat we het soms oneens zijn maar vooral om te lezen wat we gemist hebben!!
John Van Der Lely
Wil je meer lezen over de goochelkunst volg dan ook de Facebookgroep Goochelaars.
Het dagboek van Marcel Verbakel met hele andere belevenissen lees je hier: https://www.nmumagic.nl/marcels-blackpool-memories/